Interview Corrie Gerritsma

Corrie was met cam@home de eerste Nederlandse webcam girl. Een nieuw fenomeen toen ze in maart 1998 echt begon. Hoe is het zo gekomen en wat heeft het haar gebracht?

Je bent begonnen met een webcam en daar stukjes van je privé leven op bloot te geven. Zeer vernieuwend voor die tijd en meteen populair. Waarom ben je daar eigenlijk mee begonnen?

Ik was in 1997 een jaar voor stage in de Verenigde Staten geweest, samen met mijn vriend Rickert. We raakten er heel enthousiast over internet, want ze waren daar zoveel verder dan in Nederland. Bibliotheekboeken reserveren, kaartjes voor sportwedstrijden kopen, eigenlijk kon je daar alles al met internet doen. Tijdens het chatten en surfen kwamen we ook websites tegen waar mensen met een webcam hun leven uitzonden, en dat vond ik fascinerend.

Eenmaal terug in Nederland kon je hier kabelinternet krijgen van UPC. Zodra we dat hadden vond Rickert het leuk om technisch uit te zoeken hoe je zelf beelden kon uitzenden, dus hing hij een camera aan de computer. In een chat maakten we kennis met een Ier en Belg, en besloot ik even naar ze te zwaaien voor de camera. Ook liet ik ons huis zien. Op een dag kwam de vraag, waarom eigenlijk niet altijd een camera aanzetten, en camathome.com was geboren.

Had je van te voren nagedacht over wat je wilde doen? Hoe je over wilde komen?

Nee, ik heb van te voren nergens over nagedacht. Het was op dat moment gewoon erg leuk om te doen en het werd voornamelijk gestimuleerd door contacten online.

Rickert zei al wel dat camathome.com opzien zou baren, omdat niemand dat op onze manier deed. Ik zag het bijzondere er eigenlijk niet zo van, tot de eerste journalist erover ging schrijven.

Heb je van te voren besloten welke grenzen er waren? Ik kan me nog herinneren dat je ooit op de site stelde dat je geen naakt zou publiceren. Ben je wel eens bang geweest voor stalkers? Je kreeg ook het nodige aan spullen opgestuurd kan ik me herinneren?

Nee, omdat er geen script was kwamen die grenzen zodra dingen zich voordeden. Geen naakt is bijvoorbeeld niet helemaal waar. Ik heb wel redelijk wat verleidelijke foto’s van mezelf online gezet. Maar deed dat de laatste jaren weer niet.

We kregen na een oproep voor een laptop inderdaad wel drie aanbiedingen voor een tweedehands die we zo mochten hebben, dat waren leuke dingen. Later kwamen er steeds meer telefoontjes en mails van mensen die ons ‘rijk’ konden gaan maken en met ons wilden samenwerken. Exploitanten van sexlijnen bijvoorbeeld. Daar hebben we altijd van af gezien, omdat we wilden doen wat we zelf wilden, geen verplichtingen wilden hebben, en camathome.com vooral leuk moest zijn, en geen werk. Met wat google ads vonden we dat we er genoeg aan hadden.

Vind je jezelf eigenlijk een personal brand?

Zelf denk ik nooit in dat soort marketingtermen, maar ik heb wel heel erg gemerkt dat het noemen van camathome.com, of ‘het eerste webcammeisje van nederland’ me heeft geholpen. We waren toch een soort internet celeberties. Er was heel veel media aandacht, vooral ten tijde toen Big Brother op tv kwam. Er kwamen later natuurlijk tientallen en honderden andere websites met webcams erbij, maar ze waren eigenlijk nooit origineler of beter. Ook werd ik jarenlang ook veel herkend op straat. “He ben jij dat meisje van die webcam?”

Laten we stellen dat je een personal brand bent, waar sta je dan voor? Hoe denk je dat mensen je zien?

Als ik een merk ben, dan sta ik denk ik voor authentiek, origineel, internet, voorlopers, zoiets. Ik wil altijd nieuwe dingen uitproberen. Van nieuwe Mentos Cola tot

Wat heeft dit personal brand je opgelevert? Wat doe je momenteel voor ‘de kost’ en speelt het hierbij een rol? En hoe?

Camathome.com heeft zowel voor mij als Rickert wel een verandering betekend. We werden al snel gezien als mensen die veel tijd op internet doorbrachten en er veel van wisten en werden zo gevraagd om mee te werken aan sites (www.wat.nl, ooit het eerste echte linklog van NL), Rickert rolde in het maken van websites en animaties en heeft al jaren zijn eigen bedrijf, www.dumpzone.com.

Ik werd gevraagd om over internet te schrijven en werd zo als afgestudeerd bewegingswetenschapper ineens freelance journalist. Eerst als columnist voor HCCnet/HCC, later werkte ik daar op de redactie. Als freelancer schreef ik ook voor Intermediair, het AD, Bright Magazine, en ik werk al jaren als vaste invaller voor Radio Online van de Tros. Sinds juli 2007 werk ik bij Bright als eindredacteur voor het blad en de site. Bright is een merk dat precies bij mij past: innovatie, technologie en lifestyle.

Als ik mezelf voorstel – of eigenlijk meer als anderen dat doen en over camathome vertellen – is er vaak wel herkenning. Je hebt in de afgelopen tien (10!) jaar toch kennis, expertise en een naam opgebouwd.

Ben je steeds bezig met je imago? Denk je er wel over na bij wat je doet?

Nee totaal niet. Al sta ik wel achter alles wat ik doe. Ik merk wel dat anderen het interessanter vinden dat ik nu bij Bright werk ipv bij HCC. En daar ben ik het zelf ook wel mee eens.

Heb je één gouden tip op het gebied van personal branding voor anderen?

Authentiek zijn. Het klinkt heel cliché natuurlijk, maar zelf skip ik ook snel blogs waarbij ik denk dat er een groter marketingdoel of management achter zit. Origineel zijn, dus niet zomaar een verzameling RSS-feeds en links naar anderen. En wil je echt slagen, dan moet je bereid zijn er veel tijd in te investeren. Camathome.com was niet groot geworden als ik maar eens in de twee weken de camera een uur had aangedaan. Nee, elke dag iets doen op die site.